In klare taal
Ik zal het proberen leesbaar te houden, dat moet, dat is heel hard nodig, té academische taal heeft in het verleden al té veel mensen weggejaagd van de linkerkant, de kant die traditioneel van de arbeider is, de gewone man, Jan Lul met de pet.
Antwoord: een scheldwoord, een denigrerende uitdrukking voor iemand die er een socialistische danwel communistische visie op na houdt. Het moet iets vies aanduiden, iets gevaarlijks.
Dit soort termen wordt altijd bedacht door degenen die er tegen zijn, vaak eigenlijk gewoon bang voor zijn. Ik denk dat deze oude term geïnspireerd is door de ontwikkelingen in het verleden in vooral de VS, de tweede "red scare"
( https://nl.wikipedia.org/wiki/Rode_schrik ) en het McCarthyisme, waar alles wat niet kapitalistisch leek communistisch werd genoemd en werd geband en vervolgd, de VS heeft een ellenlange traditie van communisten-fobie, alles wordt op één hoop gegooid, dat moet, anders kun je het niet framen.
Maar wat willen de échte rooie rakkers nou eigenlijk?
Gek genoeg willen ze op heel veel punten hetzelfde als wat de huidige PVV-stemmers (radicaal rechts) willen: ze willen geen leugens van politici, ze willen niet in een hoek geduwd worden, ze willen gewaardeerd worden en ze willen beloond worden. Het verschil ligt voornamelijk daarin dat ze dat voor iedereen willen, dat heet sociaal zijn, sámen werken aan een beter leven voor ons allemaal, solidair zijn met de ander als je ziet dat diegene onheus wordt bejegend, verbetering van levensstandaard voor de héle groep willen omdat dan iedere individu daarvan mee profiteert.
Helaas past dat niet in het neo-liberale frame, dát is gericht op competitie, béter willen zijn dan een ander, betere cijfers op school halen zodat je betere banen krijgt en mooiere en duurdere auto's kunt kopen, dat stimuleert consumptie en van consumeren word je gelukkig, zeggen ze.
Want ons massale consumeren is geld verdienen voor een handjevol biljonairs, die zitten bovenaan de piramide en de macht die ze hebben krijgen ze van ons, van ons consumeren.
En tegelijkertijd raken we ook steeds meer vrijheid kwijt, want al dat wat we consumeren moeten we zelf ook produceren en denk maar niet dat Elon Musk een handje mee helpt, die heeft het te druk met redenen te verzinnen waarom we niks te klagen hebben en waarom we ons van het leed elders in de wereld niets moeten aantrekken, dat leidt alleen maar af van de focus: beter zijn dan de ander. Daar gaat het nummer "Sympathy for the devil" over, van de Rolling Stones.
Ik heb het altijd gezegd: links heeft zijn eigen verhaal kapot gezwetst met onbegrijpelijke taal, Jan Lul met de pet snapte er geen ene reet meer van en waar de CPN, PSP en PPR de hoogste ogen gooide konden de Wildersen punten gaan scoren, lekkere populistische babbeltjes, dát is tenminste begrijpelijke taal.
Maar als de vos de passie preekt: boer pas op je kippen. Het is een konijnenhol, egoïsme leidt nooit tot geluk en tevredenheid, hoe meer ongelijkheid, hoe meer je te vrezen hebt voor je buurman. De beste investering in je eigen toekomst is investeren in je medemens.
Maar zoals ik al zei: dat mag je niet weten van de Zucks, de Musks, de Ruttes, de Trumps en de Wildersen. Dat is niet goed voor het businessmodel, zoals zij de samenleving zien: een groot bedrijf met medewerkers die je moet managen, controleren, conditioneren.
Was getekend, een rooie rakker.
